Memento

  Rudolf Belling İstanbul’dayken… 25/4/2017 /  skopbülten Rudolf Belling kendi kendisini yetiştirmiş Berlinli bir heykeltıraş. Ama sonradan akademik bir eğitim alıyor. 1918’de devrimci sanatçı birliği Novembergruppe’nin kuruluşuna katılıyor. Eserlerini Berlin Ulusal Galerisi’nde sergiliyor; bazı yapıtları Galeri’nin koleksiyonuna giriyor. Belling, kendi tabiriyle, “heykelde mekân problemleri üzerindeki etütler aracılığıyla giderek anıtsal heykele” yöneliyor,  “Modern mimarlarla” çalışmaları sonucunda, mimari ve heykel arasındaki sıkı ilişkiler üzerine kafa yoruyor. Heykeli, “plastik ve mekânın sentezi” olarak gördüğü için, sürmekte olan eğitimin hatalı ve tükenmiş olduğunu tespit ederek eğitimde reform üzerine çalışmalar yapıyor.  [1]  Hitler'in modernist ve avangard estetiğe karşı açtığı savaş sırasında Belling'in eserleri de yasaklanıyor, müzelerden ve kamusal mekânlardan kaldırılıyor.   Rudolf Belling (1886-1972).   Rudolf  Belling’in hayatında...

/ Dadanın 100. Yılı /   Kurt Schwitters: Merz Dada 16/9/2016 /  skopbülten Hannover Dada, Kurt Schwitters'in etkinliklerinden ibarettir. Schwitters'in sanatı da tek kişilik bir harekettir. Dada içerisinde özgün bir damar oluşturur. Peyzaj ve portrede ustalaştığı Dresden'de akademik eğitiminden sonra, pek çok dadacı gibi o da önce ekspresyonizme ve soyuta ilgi duyar. Hannover'deki avangardları biraraya getiren Kestner Cemiyeti'ne katılır. 1918'de, Almanya'da modernizmi örgütleyen önemli bir entelektüel merkez olan Berlin'deki Sturm Galerisi'nin yayınladığı  Der Sturm 'da yazmaya başlar. Ayrıca solcu ve ilerici aydınların çıkardığı  Der Zweemann  ve  Die Pille  dergilerine de katkıda bulunur. Yani baştan beri bir ayağı hep Berlin'dedir. Burada, Zürih'teki kuruculardan olduğu için "çekirdek dadacı" diye andığı ve hep yakın olacağı Hans Arp'la ve Raul Hausmann-Hannah Höch çiftiyle tanışır. 1918'deki ilk kolajlarında onların ...

Simmel’in Toplum Kuramında ve Edward Hopper’ın Resimlerinde Kent Tasavvuru 20/12/2017/ skopbülten / Ali Rıza Taşkale , Çeviri: Elçin Gen Georg Simmel, 1858-1918 Kentsel deneyimin belki de en önemli kuramcıları arasında olan Georg Simmel, toplumun insanlar arasındaki karşılıklı ilişkileri önceleyen dışsal bir varlık olmadığını öne sürer. Simmel’e göre toplumun var olması, onun üzerinden yaşanan “toplumsallığın” hayata geçmesiyle mümkündür. Toplumsallık ilişkileri çıkarıldığında toplum da düpedüz yok olur. Simmel bu bakımdan toplumda genel bir çatışma olduğunu düşünür: “yaşam” ile “form” arasında; salt değer olarak yaşam ile, yaşamın büründüğü görece durağan formlar arasındaki çelişki. Simmel’e göre toplumsallığın formel yapısı, iki sınır arasında uzanan bir sürekliliktir; insan hayatı, yaşam ile form arasındaki sürekli kavgadan oluşur. [1] Toplumsallık üzerine kurulu bütün bir toplum ve kültür tarihi, yaşam ile form arasındaki bu “çatışmanın çözüme ulaşması”ndan oluşur. [2] Başka bir...