Memento

Vasili Vasilyeviç Vereşçagin ( Rusça : Васи́лий Васи́льевич Вереща́гин, 26 Ekim 1842 – 13 Nisan 1904), Rus savaş sanatçı ve yurt dışında yaygın olarak tanınan ilk Rus sanatçılarından biridir. Gerçekçi sahnelerinin grafik niteliği, birçoğunun hiçbir zaman basmamasına ya da sergilenmemesine neden oldu. [1] Çıraklık yılları Vereşçagin, Cherepovets , Novgorod Guberniyası , Rus İmparatorluğu 'nda, 1842 yılında, üç erkek kardeşin ortancası olarak doğdu. Annesi Tatar kökenli iken babası asil doğumlu bir toprak sahibiydi. [2] [3] [4] Sekiz yaşındayken, Tsarskoye Selo 'ya gönderilerek Alexander Cadet müfreze'sine girdi. Üç yıl sonra St Petersburg 'da Deniz Cadet Kolordu'na girerek 1858'de ilk seferini yaptı. Danimarka , Fransa ve Mısır 'a doğru yola çıkan Fırkateyn Kamchatka'da görev yaptı. Vereşçagin, denis okul listesinde birincilikle mezun oldu, ancak derhal resim çalışmasına başlamak için görevden hemen ayrıldı. İki yıl sonra, 1863 yılında St Petersburg A...

Paolo Veronese (asıl adı: Paolo Caliari; 1528, Verona - 19 Nisan 1588), geç Rönesans döneminde maniyerizm stilinde çalışmış Venedikli ressam. Paolo Veronese kendinden bir nesil daha yaşlı ressam Titian ve kendinden on yıl kadar daha büyük olan Tintoretto ile birlikte "16. yüzyılda Geç Rönesans (İt.: cinquecento) döneminde Venedik resim sanatının zirvesini oluşturan üçlü sanatkarlardır. [1] Çocukluğu ve gençliği Paolo Veronese "Paolo Caliarı" adı ile büyük olasılıkla ve elimize geçen Verona'da yapılmış bir nüfus sayımı sonucuna göre 1528'de Venedik Cumhuriyeti yönetimi altında bulunan Verona şehrinde doğdu. Babası Piero di Gabrielle kendi babasının sanatı olan anıtsal taş yontmacılığı (it. "spezapreda") yapmakta ve mimar olarak çalışmakta idi. Çıraklık-kalfalık eğitimi veren bir taş yontma atölyesi vardı. Ev kadını olan annesinin adı Catarina idi ve annesi bir asilzade olan Antonio Caliari'nin gayrimeşru kızı idi. Ailenin 10 çocuğu olmuştu. Pa...

Maurice de Vlaminck (4 Nisan 1876 – 11 Ekim 1958), Fransız ressam. Fovizm akımının kurucularındandır. Disiplinden hiçbir zaman hoşlanmamış olan sanatçı, akademik eğitim görmedi. Resim yapmaya başladıktan sonra André Derain 'le aynı atölyeyi paylaştı ancak resimlerinin çoğunu açık havada yaptılar. 1901 yılında Van Gogh 'un bir sergisini gezince onun etkisinde kaldı. Fovizm etkisiyle ortaya koyduğu eserlerini ilk kez Bağımsızlar Salonu'nda sergiledi. 1907'den sonra Cézanne 'den etkilenen sanatçı giderek fovizm 'den uzaklaştı. Eşyanın yapısal özelliklerini ve hacimlerini ortaya koyan resimler yaptı. 1915 dolaylarında dışavurumcu denilebilecek bir üslup edindi. 1925 yılında Rueil-la Gadeliére 'e yerleşen sanatçı 1958 yılında burada öldü.

Jules Gabriel Verne (Fransızca telaffuz: [ʒyl vɛʁn]; 8 Şubat 1828 – 24 Mart 1905), Fransız yazar ve gezgin. Verne, Hugo Gernsback ve H. G. Wells ile genellikle "Bilim kurgunun babası" olarak adlandırılır. Eserlerinde ayrıntılarıyla tarif ettiği buluşlar ve makinaların o sıralarda gelişmekte olan Avrupa sanayisi ve teknolojisine ilham kaynağı olduğu düşünülür. Özellikle uzay, hava taşıtları, denizaltılar hakkında yazmıştır. Daha çok Denizler Altında Yirmi Bin Fersah (1870), Dünyanın Merkezine Yolculuk (1864) ve Seksen Günde Devr-i Âlem (1873) romanlarıyla tanınır. UNESCO’nun çeviri kitap veritabanına (Index Translationum) göre dünyada en çok çevrilen ikinci bireysel yazardır[1]. Hayatı Çocukluğu, Gençlik yılları 8 Şubat 1828’de Fransa'nın Nantes şehrinde doğdu. Varlıklı bir avukat olan Pierre Verne ile eşi Sophie Henriette Allotte de la Fuye’nin beş çocuğundan en büyüğüdür. Kış aylarında yoğun trafikli bir liman şehri olan Nantes’da; yaz aylarında ise Loire Nehri kıyısı...

Luchino Visconti, (d. 2 Kasım 1906 - ö. 17 Mart 1976), İtalyan Yeni Gerçekçilik akımının usta yönetmenlerinden. Hayatı Luchino Visconti Milano 'da, 2 Kasım 1906'da, aristokrat bir ailenin çocuğu olarak doğmuştu. İtalya 'da yeni, "ulusal-popüler" bir kültürün öncülerinden kabul edilmişti. Babası Kont Guiseppe Visconti, annesi Carla Erba idi. Ailesi hayli tutucu olan Visconti, güzel sanatlar ağırlıklı bir eğitim gördü. Visconti gençlik yıllarını huzursuz ve amaçsız geçirdiğini söyler. Evdeki çatışmalar yüzünden sık sık oradan kaçarak kurtulma yoluna giden Luchino, 18 yaşında Cenova'daki bir süvari okuluna gönderildi. Okuldayken Visconti'nin atlara olan tutkusu başladı ve askerliğini yaptıktan sonra babasının çiftliklerinden birine giderek birkaç yıl at yetiştiriciliği yaptı. Visconti, 30 yaşlarındayken Paris 'e gelerek, "Une Parie de Compagne" için üçüncü ya da dördüncü yönetmen yardımcısı olarak çalışmasını kabul eden Jean Renoir'ın yanın...

Angelica Vouet, 1638, Louvre Simon Vouet ( Fransızca Simon Vouet) (d. 9 Ocak 1590, Paris - ö. 30 Haziran 1649, Paris ), Fransız ressam ve dekoratördür. Çocukluğu Çocukluğu Paris 'te geçti. Yine bir ressam olan babası Laurent Vouet o sırada Louvre 'da çalışıyordu. Fransa Kralı IV. Henri kendisine "Kraliyet Ahırları Ressamı" sanını vermişti. Babası çok sayıda dekor işleriyle uğraşırken, küçük Simon da kendisine yardım ediyordu. Simon Vouet 14 yaşına geldiğinde dışarıdan resim siparişleri alacak kadar ünlenmişti. İstanbul yılları 1611 yılında Simon Vouet Fransız Büyükelçiliği efradı arasında İstanbul 'dadır. Burada gördüğü ve aklında tutabildiği kadarıyla Sultan I. Ahmet 'in portresini yapar. Ayrıca Doğu kıyafetleri, türbanlar, kervanlar, Çin ipekleri, Hint kumaşları sonsuza kadar ressamın aklına kazınır. Resimlerindeki özel "kumaş estetiği" ve baş döndüren hafiflik de bu dönemin izleridir. Venedik dönemi Simon Vouet 1612'de Venedik 'e gid...

İmzası Johannes ya da Jan Vermeer (d. 31 Ekim 1632, Delft - ö. 15 Aralık 1675, Delft ). Evlerin içindeki gündelik hayatı betimlediği tablolarıyla tanınan Hollandalı Barok ressam. Vermeer yaşamı boyunca başarılı, taşralı bir tür ressamı olarak tanındı. Ölümünün ardından eşi ve çocuklarına borç bırakmasından -muhtemelen nispeten az tablo ürettiği için- zengin olmadığı bellidir. [1] Vermeer, parlak renkler, peygamberçiçeği mavisinden sarıya kadar pahalı boya maddeleri kullandığı resimleri üzerinde son derece dikkatli ve yavaş çalıştı. Tablolarındaki ışık kullanımı ve ustalıklı işleyiş ile ünlendi. Çalışmalarında çoğunlukla açık bir sevgi teması özellikle de aşk hastalığı dikkat çeker. [2] Onun eserlerinde yarattığı dünya yaşadığına göre çok daha kusursuzdu. [3] Ölümünün ardında iki yüzyıl boyunca unutulan Vermeer, 1866 yılında sanat eleştirmeni Thoré Bürger tarafından tekrar keşfedildi. Bürger, Vermeer'in 66 eseri hakkında bir makale yayınladı (bugün bu eserlerden 35 tanesinin o...